ਅਸੀਂ ਤਨਖਾਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਾਡੀ ਲੱਖਾਂ ਡਾਲਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਹਨ -ਆਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਭਾਵੁਕ ਆਵਾਜ਼

ਪੱਟੀ ਸਦੀਕ, 3 ਅਪ੍ਰੈਲ (ਬਲਕਰਨ ਸਿੰਘ ਮਸ਼ਾਲ)- ਅੱਜ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਧਾਰ ਸ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਧਾਰ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਤਨਖਾਹ ਲਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ… ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਬੱਚੇ ਸਾਡੀ ਲੱਖਾਂ ਡਾਲਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਹਨ।

ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਸਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?” ਪਰ ਆਧਾਰ ਸ਼ਿਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਇਸ ਸਵਾਲ ‘ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਆਮਦਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੈਂਕ ਬੈਲੇਂਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਬਣਨਗੇ।

ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸਿੱਖਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨ ਹੈ।

ਆਦਰਸ਼ ਅਧਿਆਪਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਦਿਲੋਂ ‘ਧੰਨਵਾਦ, ਮੈਡਮ’ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਨਖਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਸੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸਲ ਕਮਾਈ ਹੈ।”

ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਆਦਰਸ਼ ਅਧਿਆਪਕ ਆਪਣੇ ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।